Lulajże Jezuniu, moja Udręko,
Lulaj ulubiona ma wieczna Męko.
Lulajże Jezuniu, lulaj, że lulaj
A ty go matulu w płaczu weź nie zaduszaj.
Strasznie smutna ta impresja,
Jak poporodowa jest depresja.
Nie ma z tego co żartować,
Nie ma też co tu mędrkować.
Pomoc czeka na każdego,
Ratuj siebie i małego.
Temat: Sekta stalowej pani salowej.
Termin: 9.01.2021
Potok zabrał mnie na drugi brzeg, a tam nic jeszcze nie było:
ani ognia, ani wody, radości ani cierpienia. Nic, tylko pusta przestrzeń. Ptaki
nie śpiewały, liście nie szumiały, psy radośnie nie szczekały na widok znajomego
przechodnia, koty szwędacze nie szukały dziury w całym. Wokół panowała czysta
pustka. Tylko magiczna mgiełka rozrzucała swój czarodziejski pył tu i ówdzie.
Wydawać by się mogło, że
nic już z tego nie będzie, tymczasowym pod wpływem lekkiego proszku,
zaczęły się pojawiać na gołej ziemi nagie, powyginane drzewa. Z tych nagich drzew
kwiliły bladoróżowe pisklaki, rozsiewając dookoła tylko ferment.
Nim zdałam sobie sprawę z tego, co się dzieje, ziemię zaczęła
pokrywać zeschła trawa, tak, jakby od razu rodziła się martwa, zaś na powykręcanych
niczym z bólu konarach pojawiały się dziwnie nienaturalnie szare liście. Nowe krzewy
zaczynały rosnąć całkowicie ogołocone odziane jedynie w ciernie, a z nieba zza szarych
chmur szyderczo śmiało się z nas wyblakłe słońce.
Całe szczęście przyszedł pożar, który nadal koloru temu smutnemu
światu. Tuż obok mnie rozbłysło ognisko na wyschniętym krzaku, który zaiskrzył niczym
gorejący krzew do Mojżesza. Nawet przez chwilę wydawało mi się, że to mówi do mnie.
Tymczasem on nie zwracał się do mnie, lecz do niewielkiego klecha Arbertusa, przebranego
za wynędzniałego rycerza.
- Albertusie! – rzekł krzew – Wróć do swego plebana i oznajmij
mu, że dawna ziemia i dawne niebo już przeminęły!
- Tak, Panie! - wymamrotał wylękniony ksiądz.
- Albertusie! – powtórzył głos. – Pójdź do ludzi, by utworzyli
Boże zastępy w kościołach i nie martwili się już o jutro!
- Tak jest, Panie! – potwierdził pseudorycerz.
- Albertusie! – krzak zwrócił się do mężczyzny po raz trzeci
– Idź i nie grzesz już więcej, a za całą twą wyprawę plebańską niech ci Pan Bóg
wynagrodzi.
- Ma się robić! – tym razem wykrzyczał rozochocony młodzieniec,
po czym czym prędzej siadł na koń i ruszył w drogę powrotną. Spod leniwych kopyt
jego klaczy nawet kurz się nie uniósł. Pojawiły się natomiast srogie iskry sypiące
się spod kopyt, pochłaniając ogniem cały las. Rozgorączkowany rycerz sięgnął po
upieczoną we własnym gnieździe niedorosłą jeszcze kuropatwę i zjadł syty obiad,
a następnie odjechał we własną stronę.
Próbowałam iść za nim, lecz tuż za zakrętem pojawiły się powojenne
wrota, zza których roztaczał się obraz elizejskich pól. Przeszłam więc bramy, zostawiając
za sobą obraz nędzy i pożogi.
Jedynie co byłam w stanie powiedzieć, gdy znalazłam się na zielonych
łąkach położonych niczym nad błękitnym Niemnem:
- To mu się uPiekło.
Daj piątaka na zwierzaka!
Ale zaraz będzie draka...
Bo o zwierzu,
Na talerzu,
Dzisiaj opowiastka taka.
Stoję sobie w restauracji,
Jak to zwykle, pełna gracji,
Dwóch zaczepia,
Wlepia ślepia,
Bo nie jedli dziś kolacji.
Dwaj panowie są bezdomni,
Ale jacy oni skromni,
Dług oddadzą,
Co zgromadzą,
Mózg ich o mnie nie zapomni.
Dwaj panowie mnie ujęli,
Oszczędności diabli wzięli,
Jeść dostali,
Dziękowali,
I już wszyscy są weseli.
Następny temat: Depresyjna impresja.
Termin: 26.12.20
Abrakadabra, czary mary,
Przyleciały dwa komary.
Hokus pokus pełen pokus
Na komary będzie fokus.
ARGIEL+A TRIEL+AP A T A T
Zaraz komarów będzie napad.
Ene mene, tinki łinki,
Z domu odpadają tynki,
Bo komarów chmara cała
Dobrała się do homara
I szykuje się na leszcza,
Chcąc wypędzić stamtąd kleszcza.
Lecz ten dzielić się nie może!
Biedny ach mój kleszcz, nieboże!
Spojrzeć nie spojrzy na leszcza.
Co się mieści w głowie kleszcza?
Nowy temat: To mu się uPiekło!
Termin: 19.12.2020
Po smaku w Macku zostały tylko wspomnienia,
Tych pięknych chwil podczas jedzenia...
Krzyk dzieciaków, o zabawkę proszących;
Zapach bezdomnych, o dwa złote żebrzących...
Obraz konsumpcji w najczystszym wydaniu.
Dotyk blatu, tuż po Coli wylaniu...
Po smaku w Macku zostały tylko wspomnienia,
Nie zamówisz sobie pod drzwi jedzenia,
Boś ze wsi zabitej dechami,
Gdzie nawet psy szczekają d...
I zostaje tylko czekać na zlitowanie,
Dalsze gospodarki odmrażanie...
Panie Premierze, otwórz chociaż meblowy!
Ikea pocieszy może swym hot dogiem bestsellerowym...
Następny temat: Daj piątaka na zwierzaka!
Termin: 12.12.2020
Gdy godzina ta wybija,
Czarnowidztwo całe mija.
I zaparzasz wnet herbatki,
Obok leżą czekoladki.
I relaksu nastał moment,
Zniknął już ten cały torment.
Po twój napar sięga ręka
i już znowu jest udręka,
bo ta nieuważna łapa,
niczym ta największa gapa.
Wrzątek cały wasz rozlała,
ból straszliwy ci zadała.
Z ust wylazło przekleństw sto,
Tak się kończy five o’clock.
Nowy temat: Po smaku w Macku
Termin: 28.11.2020
Nas zdalne nie dotyczy
Gdy Cię nie widzę, Nie wzdycham, nie płaczę. Nie tracę zmysłów, kiedy Cię zobaczę. Jednak gdy długo Ciebie nie oglądam, Czegoś mi brakuje i coś wiedzieć żądam. I tęskniąc, sobie zadaję pytanie: "Czy to jest szkoda, zdalne nauczanie?" W jaskrawych barwach jawisz się kolego, Zza pleców Mama Ci drożdżówkę piecze. Ktoś do mnie macha z mego komputera. I głosy słyszę. Czy tak jest na świecie? Ktokolwiek widział, kto wie, niech mi powie, Co się zdarzyło tamtego poranka? Raz nie moc dotknąć Cię ni trochę, By później ściągnąć moc niczym kochanka. I w kuchni siedząc, zadaję pytanie: "Kto to wymyślił - zdalne naocznie?". Widzę wieczorem opuchnięte oczy, Które spojrzeć, ale już nie mogą. Z niesmakiem spojrzysz na drugie śniadanie, Lecz nawet siły nie masz tupnąć nogą. Tam niedaleko były ławki, klasy. Głupi koledzy, jeszcze głupcze panie, I chociaż wiedza dziwnie Cię nie mrozy, Też wciąż powtarzasz to samo panie: "Do diaska, po co zdalne nauczanie?". I gdy ostatkiem sił sięgasz po myszkę, By jeszcze chwilę uczestniczyć w lekcjach, Twój brat przytaszczy przyciężkawy plecak I tak się z Tobą po bratersku droczy: "Codziennie sobie zdajesz pytanie, Po co Ci było zdalne nauczanie. I choć pandemia na świecie się toczy, To mnie ta zdalna praca nie dotyczy".
Mam lat dwadzieścia i parę
ocalałam
prowadzona na test.
Człowieka czipuje się jak zwierzę
widziałam:
prototypy szczepionek,
które nie zostaną zaaprobowane.
Jednako waży bliski kontakt i kwarantanna
widziałam:
człowieka, który był jeden
zakażony i zdrowy.
Szukam lekarza i uzdrowiciela
niech przywróci smak i węch
niech jeszcze raz określi kaszel
niech zbije gorączkę na stałe.
Mam lat dwadzieścia i parę
ocalałam
prowadzona na test.
